Dit artikel onderzoekt de technologie achter Multicast ABR en het potentieel ervan om de manier te verbeteren waarop video-inhoud via IP wordt gestreamd, waardoor wordt voldaan aan de behoeften van de netwerkoperator aan een schaalbare manier om groeiend videoverkeer te leveren en aan de vraag van eindgebruikers naar de best mogelijke streamingervaring.
Een één-op-veel distributiemechanisme voor netwerkverkeer. Multicast staat in tegenstelling tot unicast (één-op-één) netwerkverkeerstransacties. Broadcast (one-to-all) is het andere verkeersafleveringsschema dat alleen in zeer beperkte omgevingen wordt gebruikt en haalbaar is. Multicast is voornamelijk gebruikt met het traditionele type live-uitzending.
Technologie die het mogelijk maakt om mediaobjecten te multicasten die gebruikelijk zijn in op HTTP gebaseerde streamingprotocollen. In één instantiatie bestaat het uit twee componenten: één server om een multicast-feed te creëren van de HTTP-unicast (met de verschillende kwaliteitslagen) en één client die de multicast terug kan transformeren naar een
User Datagram Protocol (UDP) is een van de belangrijkste transportprotocollen die in IP-netwerken worden gebruikt. Het komt overeen met Laag 4 in het OSI 7-laags model van de netwerkstack. Het is een “staatloos” of “verbindingsloos” protocol, wat betekent dat functies zoals hertransmissie en stroomcontrole, indien gewenst, moeten worden
De Streaming Video Wiki wordt georganiseerd en onderhouden door de Streaming Video Technology Alliance, een wereldwijde technische vereniging die zich toelegt op het oplossen van de kritieke technische uitdagingen van het streamen van video van hoge kwaliteit op schaal. Voor meer informatie over de SVTA of vragen over deze Wiki, neem dan contact op met de SVTA.
© Streaming Video Technologie Alliantie. Alle rechten voorbehouden.
